Συμπληρώστε τα παρακάτω πεδία
Email
Password
 
Πατήστε εδώ για να εγγραφείτε.
Επιχείρηση...αυτοπεποίθηση!Η αυτοπεποίθηση αποτελεί θεμέλιο μιας χαρούμενης παιδικής ηλικίας και «κλειδί» μιας πετυχημένης ενήλικης ζωής.


Η αυτοπεποίθηση αποτελεί θεμέλιο μιας χαρούμενης παιδικής ηλικίας και "κλειδί" μιας πετυχημένης ενήλικης ζωής.

Είναι γεγονός… Κανένα μωράκι δεν γεννιέται έχοντας αυτοπεποίθηση. Παρ όλο που υπάρχει βαθειά μέσα του, χρειάζεται απαραίτητα η συμβολή των γονιών του προκειμένου να "εμφανιστεί" δειλά-δειλά, να δυναμώσει και να εδραιωθεί στην καρδιά και την ψυχή του. Πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα το οποίο όμως (αν πετύχει) μπορεί να χαρίσει στο μικρό μας το "διαβατήριο" για μια καλύτερη συναισθηματική και κοινωνική ζωή. Στο χέρι μας είναι λοιπόν να… το κάνουμε να πετύχει! Πώς; Μα, φυσικά, ξεκινώντας από τα βασικά…

Ένα (τόσο δα) μωράκι γεμάτο…αυτοπεποίθηση!
Μπορεί να σας φαίνεται παράξενο, όμως η αυτοπεποίθηση μπορεί -και πρέπει- να "χτίζεται" από τη βρεφική ηλικία. Βασική προϋπόθεση για να γίνει αυτό, είναι η δική μας (πολύτιμη) συμβολή. Για να βοηθήσουμε, λοιπόν, το μωράκι μας να αποκτήσει αυτοπεποίθηση από… κούνια:

  • Του "χαρίζουμε" ασφάλεια
    Έκλαψε κανείς; Όχι, γιατί αν έκλαψε, θα πρέπει (γρήγορα) να τρέξουμε κοντά του! Γιατί όποιος κλαίει, κάτι του φταίει… Μπορεί να πεινάει ή να διψάει, να ζεσταίνεται ή να κρυώνει, να πονάει ή να βαριέται. Ή μπορεί απλά να θέλει να μας δει! Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας απολύτως λόγος να μην ανταποκριθούμε (πάραυτα) σε αυτές του τις ανάγκες. Όσο πιο άμεσα το κάνουμε, μάλιστα, τόσο πιο ασφαλές θα νιώσει το μικρό μας! Θα καταλάβει ότι το ακούμε, ότι νοιαζόμαστε για εκείνο και το αγαπάμε. Θα νιώσει σημαντικό. Κι αν ποτέ βρεθεί κάποιος να μας πει "Αστο μωρέ να κλάψει λιγάκι… Δεν θα πάθει δα και τίποτα!", εμείς, απλά θα του εξηγήσουμε ότι η άμεση ανταπόκριση στο κλάμα του μωρού, το κάνει να νιώσει όλα όσα αναφέραμε πιο πάνω ενισχύοντας ταυτόχρονα την αυτοπεποίθησή του. Ναι… από τόσο μικρό!
  • Επικοινωνούμε μαζί του
    Από την πρώτη στιγμή που γεννιέται το μικρό μας προσπαθούμε να επικοινωνούμε μαζί του όσο το δυνατό περισσότερο. Tου μιλούσαμε ακόμα κι όταν βρισκόταν στην κοιλίτσα μας, οπότε, έχει πλέον μάθει να αναγνωρίζει τη φωνή μας. Μπορεί το μικρό μας να "απαντάει" μωρουδιακά σε όσα του λέμε, αυτό όμως σε καμία περίπτωση δε σημαίνει ότι θα πρέπει να "μιλήσουμε" κι εμείς τη γλώσσα του. Αντιθέτως, θα πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τα "γκα" και τα "γκού" και να του μιλήσουμε όπως ακριβώς θα μιλούσαμε σε έναν ενήλικα. Αυτό θα βοηθήσει το μικρό μας να εξοικειωθεί από πολύ νωρίς με τους ήχους των λέξεων και τις λέξεις, κάτι που θα το βοηθήσει πολύ στη μετέπειτα επικοινωνία του με τους γύρω του. Σίγουρα, λοιπόν, ένα παιδάκι το οποίο μπορεί να επικοινωνήσει "πιο εύκολα" με τους άλλους, νιώθει περισσότερη αυτοπεποίθηση, απ ότι ένα παιδί που κάθεται σε μια γωνιά και απλά ακούει…
  • Το βάζουμε σε… πρόγραμμα
    Ξεχνάμε για λίγο τις λέξεις "ελευθερία", "αυτοσχεδιασμός" και "ποικιλία". Αυτό που χρειάζεται το μωρό μας όσον αφορά την καθημερινότητά του είναι ένα και μόνο πράγμα: Το πρόγραμμα! Θέλει να ξέρει ότι το πρωί που θα ξυπνήσει, θα φάει. Το βραδάκι πριν πέσει για ύπνο θα κάνει μπανάκι. Μετά το μπανάκι θα φάει και στη συνέχεια θα κοιμηθεί. Γενικά, το μωρό μας θέλει να γνωρίζει τι… ακολουθεί αυτού που προηγείται. Ακούγεται περίπλοκο, κι όμως δεν είναι. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι απλά να μένουμε πιστές στο πρόγραμμα της ημέρας. Όχι, δεν πρόκειται να βαρεθεί (ακόμα).
  • Του κεντρίζουμε συνεχώς το ενδιαφέρον
    Πως; Παρουσιάζοντάς του συνεχώς νέες προκλήσεις. Απλά και μικρά πραγματάκια τα οποία όταν θα καταφέρει να πετύχει θα νιώσει περήφανο, ειδικά αν μας ακούσει να επιβραβεύουμε τόσο την επιτυχία του, όσο και την προσπάθειά του! Ένα κρεμάμενο παιχνιδάκι μπορεί να είναι μια μεγάλη πρόκληση, λοιπόν, για ένα μωράκι πέντε μηνών. Το κρατάμε από πάνω του, σε ένα σημείο που να μπορεί να το φτάσει άμα τεντωθεί λιγάκι και μόλις τα καταφέρει και το πιάσει φωνάζουμε με χαρά "Μπράβο μικρό μου! Τα κατάφερες!" και συνεχίζουμε το παιχνίδι μας με άλλο παιχνιδάκι, σε λίγο μεγαλύτερη απόσταση. Φυσικά, ένα "γυμναστήριο" με διάφορα κρεμαστά μπιχλιμπιδάκια θα μπορούσε σε αυτή τη φάση να αντικαταστήσει το χέρι μας, σε καμία περίπτωση όμως δεν θα έπρεπε να αντικαταστήσει την παρουσία μας, την παρακίνησή μας και, φυσικά, την επιβράβευση!
  • Το ενθαρρύνουμε όσο μπορούμε περισσότερο
    Πρέπει πάντα να προσπαθούμε να πετύχουμε αυτό που θέλουμε. Δεν πρέπει να παραιτούμαστε με την πρώτη δυσκολία. Χρειάζεται υπομονή κι επιμονή για να αποκτήσουμε όσα επιθυμούμε. Όταν μάλιστα έχουμε δίπλα μας και τα αγαπημένα μας πρόσωπα να μας δίνουν κουράγιο, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο εύκολα. Αυτό είναι κάτι το οποίο το μικρό μας μπορεί (και θα πρέπει) να μάθει από μωρό. Πρέπει να νιώσει ότι πιστεύουμε στις δυνάμεις του. Ότι μπορεί -με λίγη προσπάθεια- να αγγίξει τους στόχους του. Με το που θα το δούμε λοιπόν να προσπαθεί να σταθεί στα ποδαράκια του, δεν σπεύδουμε να το σηκώσουμε. Αντιθέτως, το παρακινούμε να προσπαθήσει λίγο περισσότερο. Δεν πειράζει αν πέσει. Αρκεί να σηκωθεί και να προσπαθήσει και πάλι. Κι εμείς, θα πρέπει να είμαστε δίπλα του σε κάθε του προσπάθεια.

Της Μάρθας Αγγελοπούλου με τη συνεργασία της ψυχολόγου Ειρήνης Μπίρμπου, (eirini_mpirmpou@yahoo.gr).

 
Στείλε το σχολιό σου
Για να καταχωρήσετε σχόλιο πρέπει να είσατε συνδεδεμένος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε
 
Μαρία-Αλεξάνδρα Μαγιάκου:
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Μαρία-Αλεξάνδρα Μαγιάκου:
«Oι θεραπείες ύψους δεν είναι για όλα τα παιδιά...»
Το παιχνίδι είναι μεταδοτικό! Μεταδώστε το!
SHOPPING
Το παιχνίδι είναι μεταδοτικό! Μεταδώστε το!
Η νέα σειρά LATTJO από την ΙΚΕΑ  θα εμπνεύσει μικρούς και μεγάλους να παίζουν περισσότερο μαζί, καθημερινά!